Албатта ҳукм Аллоҳникидур |
 |
Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт |
|
иккинчи гуруҳ одамлари эса бу дунёнинг ҳам, охиратнинг ҳам савобини сўрашларини баён қилганди. Булар ҳажга алоқадор гаплар эди.
Энди бу ерда Аллоҳ Таоло ҳажда ҳам, ҳаждан бошқа пайтда ҳам дунёга ёки охиратга интилиш турли одамларда турлича кечишини баён қиляпти.
Аллоҳ Таоло бир-бирига атф бўлиб, уюшиб келаётган бўлаклар (ҳаж пайтидаги гуруҳлар, ҳаждан бошқа пайтдаги гуруҳлар) орасига фосила киритди, яъни, ўртада шошиб икки куннинг ўзида қайтиб кетиш ёки шошмасдан учинчи кунга ҳам қолиш ҳақидаги гапни айтиб ўтди. Бундай фосила бир мақсад билан, сабаб билан киритилади. Шу ишга алоҳида диққат қилиниши учун киритилади. Уни таъкидлаб қўйиш учун киритилади. Токи, одамлар унга бепарво бўлмасинлар. Қуръони Каримнинг мана шу жойида ҳам худди шундай қилиняпти. Аллоҳ Таоло ўтган оятларда
فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ
– „Энди, маросимларингизни адо қилиб бўлгач…“. [2:200]
деганидан кейин яъни, Арафотдан Машъарул Ҳаромга тушилгандан сўнг ташриқ кечаларидан энг камида икки кечани ўша ерда ўтказишни таъкидлаяпти. Токи, одамлар бу ишга бепарво бўлиб, Арафотдан Муздалифага тушишнинг ва қурбонлик қилишнинг ўзи билан кифояланиб қолмасинлар. Икки атф қилинаётганлар, уюшиб келаётган бўлаклар ўртасига тунашни, кечани ўтказишни айтиб ўтиш уни шу шаклдан бошқа шаклда айтишдан таъкидлироқдир.
Шундан кейин Аллоҳ Таоло мана шу оқимда одамларнинг яна бошқа икки сифатини баён қилади:
1. Бир гуруҳ одамларнинг ҳаёт ҳақидаги гаплари сизга қизиқ туюлади. Улар жуда чиройли, мулойим, келиштириб гапирадилар. Тили билан дили бирлигига Аллоҳни гувоҳ қиладилар. Аслида эса улар Ислом ва мусулмонларга ашаддий душманлардир.
Улар сизнинг олдингиздан чиқибоқ, дарҳол бузғунчилик қилишга, экинлару наслларни қиришга, набототни пайҳон қилишу ҳайвонотнинг қонини тўкишга киришадилар.
Унинг қилган ишларини кўриб қолиб, фош этиб, унга Аллоҳни, Аллоҳдан қўрқишни эслатсангиз, зулмидан қайтиб, ёмонлигини ташлаш ўрнига ўзини катта олади, керилади, гердаяди, манманлик қилади. Унинг борар жойи жаҳаннамдир. Нақадар ёмон оқибат.
فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا
Яъни, дунёвий ишларда. Ҳаётдан мурод яшаш учун зарур бўлган ишлардир, нарсалардир.
170-бет
Бетлар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208
|